Dziś jest: Wtorek, 21 listopad 2017, imieniny obchodzą: Janusza, Marii, Reginy

Zajęcia teatralne


W budynku Ośrodka znajduje się sala teatralna, na której odbywają się przedstawienia w wykonaniu młodzieży, pokazy taneczne, koncerty oraz wszelkiego rodzaju "zabaw zespołowe".


Występowanie na scenie daje ogromne możliwości do ukazania własnych odczuć lub przekazu zamierzonych treści. W SOW oprócz okazjonalnych scenek wychowankowie przedstawili "Jasełka", - co pomogło zrozumieć chłopcom cud narodzin i mękę Marii i Józefa, ich tułaczkę ponad ludzkie siły oraz wielką miłość, jaką Bóg obdarzył ludzi. Teatr to magiczny świat, w którym można powiedzieć i wyrazić wszystko pod maską fikcyjnej osoby - bohatera powieści. Nikt nie zostanie ośmieszony, nikt nie będzie okrzyknięty "mięczakiem" nawet, jeśli wyraz to, co naprawdę boli, gdyż dla widzów jest tylko aktorem, odgrywającym kolejną sztukę. Ponadto forma ta zmusza do połączenia ciała z umysłem i sercem. Zawsze zaciśnięte usta, napięte mięśnie, teraz uczą się na nowo wyrażać miłość, szacunek, spokój i radość. Jest to także, szansa na uwolnienia wciąż panującego napięcia, nauka wyrażania złości w niedestruktywny sposób, nauka życia w społeczeństwie.

Przedstawienie jest opowieścią dającą możliwość poznania innych ludzi, ich zmartwień, trosk, wzlotów i upadków, staje się cenną informacją - iż istnieje ktoś taki jak ja, a może nawet mający więcej problemów. Pomimo wielkich trudności,zniechęcenia wstydu i niskiej samooceny młodzież coraz chętniej uczestniczy w tej formie zajęć. Próby nie są zwykłym ćwiczeniem ról, sztucznym odtwarzaniem już istniejącego scenariusza, to cały proces wniknięcia do osobowości zarówno bohaterów jak i autorów wystawianego dzieła. Mają one na celu pogodzenia się, "wejście" w głąb obcego człowieka innego, nieznanego. Zanim dany utwór zostaje zmodyfikowany, Nim w ogóle zacznie się praca, wszyscy wychowankowie wyrażają swój stosunek do poszczególnych postaci, sami wybierają, kogo chcą grać i co według nich jest słuszne, co nie. Analiza czyjegoś życia pomaga w analizie swojego, podejmowania słusznych i odpowiedzialnych decyzji. Wspólna praca zbliża do siebie zarówno rówieśników jak i opiekunów. Przedstawienie, bowiem wiąże się z szeregiem czynności tj.: kostiumy, oświetlenie, dźwięk itp. Wówczas aktorzy zamieniają się w projektantów, dźwiękowców itp. Skonstruowanie scenografii wymaga wielkiej wyobraźni i niezwykłych pomysłów. Dodatkowym atutem jest znajdująca się na terenie budynku sala teatralna, umożliwia głębsze poczucie wzniosłej chwili, nadaje wyraz nawet amatorskiej grze. Przestrzenna scena, kulisy, kurtyna idzie w górę! Emocje sięgają zenitu i wszystko jest cudowne. Teatr zmusza wręcz do odpowiedniego zachowania się z godnością i ciszą, na scenie właśnie odgrywana jest sztuka, niejednokrotnie sztuka naszego życia. Życia tych małych - dorosłych ludzi. Powstaje niesamowita siła wiążąca widza z aktorem: jedna strona jest uzależniona od drugiej, wspólnie razem tworzą nierozerwalną więź. Spojrzenie z boku na odgrywanie przez drugą osobę swoich losów (tak jak się to ma w przypadku dramy, jednak często stosowane wydarzenia, scenki odgrywane są przez inne osoby nie będące autorami), daje wgląd w ogólną sytuacje, pozwala wychwycić błędy i uczy nowych zachowań, reakcji akceptowanych społecznie.

Kolejną formą wyrażania twórczej ekspresji jest muzyka, taniec. Ruch, rytm towarzyszył człowiekowi od zarania dziejów, to no pomagał przetrwać murzyńskim niewolnikom i w ten sam sposób pomaga skonfrontować swoje uczucia z rzeczywistością dzisiaj. Dodaje sił do walki z życiem, pozwala powiedzieć nie i tak, wzbudza tęsknotę, wyraża marzenia i lęki, jednocześnie czyni wojownikiem, jak i zranionym ptakiem. Muzyka jest bardzo ważna dla tych młodych ludzi z ulicy, nie kosztuje, nie można jej ukraść, można ją tylko poczuć całym sobą. Konkretny taniec, jest także przejawem panującej mody, ktoś, kto opanował tę sztukę jest cool, ma powodzenie wśród dziewczyn wzbudza zazdrość i podziw. Może być odbierany jako tzw. "szpaner", ale on sam wewnątrz czuje rytm, jest wrażliwy i gdy tylko zgasnę światła w tle usłyszy znajome dźwięki, wówczas staje się kimś innym, tańczy jego ciało, umysł, serce już nie ma Damiana, Rafała jest muzyka zjednoczona z ciałem. I Nagle coś, co jest tak naturalne wywołuje burze oklasków i okrzyki Ty jesteś najlepszy, jesteś niepowtarzalny, ty tylko tak potrafisz, słowa nigdy wcześniej nie słyszane jakże napalają dumą i radością, dodają skrzydeł. Podczas tańca nie ma codziennie bitego dziecka, nie ma niekochanej bezdomnej istoty jest pełni wartościowy człowiek o wielkim talencie. Jednym słowem dla wychowanków takie zajęcia mają ogromne znaczenie w procesie budowania poczucia własnej wartości. Każdy, bowiem występ jest dostrzegany i długo dyskutowany.